رويکرد PLS يا حداقل مجذورات جزئي، به عنوان نسل دوم روش‌هاي مدل‌يابي معادلات ساختاري افق‌هاي نويني را بروي محققان علوم رفتاري گشوده است. اين رويکرد به علت وابستگي کمتر به اندازه نمونه، سطح سنجش متغيرها، نرمال بودن توزيع، رويکردي مناسب براي پژوهشگران محسوب مي‌شود. زيرا موارد بالا از جمله مشکلاتي هستند که اين پژوهشگران با آن مواجه هستند. در ادامه مقاله­ای را قرار داده­ایم که در آن به معرفي و بررسي معايب و محاسن اين رويکرد پرداخته شده است و نحوه آزمون و تفسير نتايج مدل‌هاي آزمون شده با اين رويکرد مورد بررسي قرار گرفته است. در نهايت بصورت خلاصه به معرفي نرم‌افزارهاي موجود در زمينه مدل‌يابي معادلات ساختاري به روش PLS پرداخته شده است.

لینک دانلود مقاله