رويکرد PLS يا حداقل مجذورات جزئي، به عنوان نسل دوم روش‌هاي مدل‌يابي معادلات ساختاري افق‌هاي نويني را بروي محققان علوم رفتاري گشوده است. اين رويکرد به علت وابستگي کمتر به اندازه نمونه، سح سنجش متغيرها، نرمال بودن توزيع و استفاده از ابزارهاي جا افتاده، رويکردي مناسب براي پژوهشگران محسوب مي‌شود. زيرا موارد بالا از جمله مشکلاتي هستند که اين پژوهشگران با آن مواجه هستند. در ادامه یک مقاله بسیار مناسب برای فهم روش فوق به همراه یک مثال و اموزش این نرم افزار قرارداده شده است.

دانلود فایل